Ben bir ruhum.
Bedenimden ayrılalı çok oldu.
Nafile dolanıyorum...
Çocukluğumu görüyorum boşluğumda.
Mor bir kazak giymişim,
Tüyleri göğsüme batıyor.
Morlu beyazlı bir oduncu gömleği üzerimde...
Hatırlıyorum.
Çocukluğum bana bakıyor,
Bir vesikalık fotoğraftan...
Şimdi bir metrodayım,
Görüyorum.
Gözlerim kanlı...
Gözlerimde hiçlik,
Hiçin içinde insanlar...
Benim içimde hiçbir şey...
Ayaklarım bedenimi sürüklüyor...
Bir gün daha bitiyor.
Geriye sayısız gün...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder