Serin bir yaz gecesiyim,
Sahil kasabalarında geçti çocukluğum,
Rüzgar beni İstanbul'a sürükledi,
Cırcır böceklerimden uzağa...
Batmakta olan bir gemiyim...
Doğru zamanda terkedildim.
Herkes sağ, herkes mutlu...
Paslanacak bir demir parçası kimin umurunda...
Tam zamanında gelen ölümüm...
Dinmeyen acıyı dindirmek için geldim.
Gözlerde sadece acı, bir de ayrılık hüznü...
"Bir"i varabilecek mi farkıma...
Akordu bozuk bir çalgıyım...
Bir zamanlar yaşattığım dallarımda güllerim,
Anlatamıyorum koparılmanın acısını
Kim inanır hala içimde bir gülü sakladığıma...
Ben gerçeği küstüren bir düşüm,
Düştüğüm, hiç bitmeyen aydınlığım,
Yüreğim bıkmadan bağlıyor yüreğimi,
Her sabah kabus düşü uyandırdığında...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder