Özlem

Geçmişten bir gölgeydi.
Karanlığın içinde nasıl oluyorsa belirgindi.
Ellerime sıcaklığın hücum ettiğini hatırlıyorum,
Bir de elimden kayan şişenin ayağımı kesen parçalarını...

Uzaklaşsam, kaçıp kurtarsam.
Bedenime hükmedemez oluyorum.
Görmemek için gözlerimi kapasam nafile...
Karanlıkta görünen, göz kapaklarımı mı dinler?

Yumruklarım sımsıkı olmuş farkına varmadan,
Gözlerimde sinirli, umutsuz iki damla...
Kalbimin sesi kulaklarımda,
Soluduğum nefes uzağımda...

Teslim oluyorum sana,
Karanlığına...