Soğukça bir gecenin sabahındayım.
Güneşin kendi yok, habercisi gri loşluk....
Kömür kokusu çalınıyor burnuma.
Hayatın dumanı üzerinde...
Siyah, sıcak....
Bir köpek havlıyor,
Yalnızlık, bir ürpeti gibi içime yayılıyor.
Gözüm geçtiğim yollarda...
Sabah hançerini gizliyor.
Sabah, kendine uyanıyor.
Ben, kendime kapanıyorum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder